Hicretin 3. yılında, Uhud dağının güneyinde ki alanda, Mekke müşrikleriyle Müslümanlar arasında, cereyan eden savaşta şehid düşen, ashab-ı kiramın kabirlerini ziyaret etmekte müstehabdır. Bu dağ, Medinenin kuzeyinde, üç mil uzaklıkta, kırmızıya çalan rengiyle ve cazip şekliyle görenlere ferahlık veren, sevimli bir dağdır. Hz. Peygamberimiz (s.a.v.) bu dağı çok severlerdi. İmam-ı Buhari ve Muslimin, rivayet ettikleri bir hadis-i şerifte Rasulullah efendimiz "Bu dağ bizi, biz de onu severiz. O cennet kapılarından bir kapının üzerine asılacaktır." buyurmuşlardır. Resulü Ekrem Medine-i Münevvereye her gelişinde, Uhud dağını görünce neşelenir ve bu neşe yüzünden okunurdu. Hz. Peygamber bu dağda veya yamaçlarında biten otlardan ne bulunursa ağızda çiğnenmesini tavsiye etmişlerdir.

Sahih olan bir rivayete göre: Bir gün Hz. Peygamber, Ebu Bekir, Ömer ve Osman R.A. bu dağın üzerinde bulundukları sırada dağ aşka gelerek sallanmaya başlayınca Hz. Peygamber, "Ey Uhud yerinde dur senin üzerinde, bir nebi, bir sıddık ikide şehid var." demişlerdir.

İşte bu sevimli mübarek dağın güney eteklerinde o meşhur Uhud Savaşı cereyan etmiş, Ashabdan 70 kişi bu savaşta şehadet şerbetini içmişlerdi. Bunların arasında Allahın Arslanı Rasulullahın S.A.V. amcası ve süt kardeşi olan, Hz. Hamza bin Abdülmuttalip, hala zadesi Abdullah b.Cahş ve Medine’ye ilk muallim olarak gönderilen Mus’ab b. Umeyr bulunuyordu.